اصول تربیت فرزند(فرزندپروری)دوران کودکی 2 تا 12سال


برای داشتن یک جامعه سالم باید علاوه بر سلامت جسم،به سلامت روان هم توجه نمود و این وظیفه مهم در درجه اول بر عهده پدران و مادران است،تا نسلی سالم را پرورش دهند.
کودکان کم سال نیاز دارند در محیطی امن بازی کنند،و همچنین نیاز به محیط سرگرم کننده دارند که به آنها فرصت گشتن،کشف و آزمایش را بدهد.و رشد زبان و رشد ذهن او را تحریک نماید.
والدین باید در دسترس کودکان باشند.تا علاقه کودک برای یادگیری برانگیزد.
به معنی با ثبات بودن والدین و عمل کردن فوری آنها در مواقعی که می بینند کودک رفتار نادرست دارد و یاد دادن رفتار قابل قبول.
مشکلات وقتی ایجاد می شود که؛ والدین از فرزندانشان انتظار زیادی دارند.قبل از اینکه آنها آمادگی داشته باشند یا انتظار داشته باشند فرزندشان کامل باشد،این نیز مهم است که والدین انتظارات واقع بینانه از خود داشته باشند.
اگر نیاز شخصی والدین برای صمیمت،همراهی،تفریح و تنها بودن برآورده شود،فرزندپروری راحت تر خواهد بود.
“والدین متوقع و ناپذیرنده”
یک نفر در خانواده اهداف و وظیفه افراد را مشخص می سازد و همه باید مطابق میل او عمل کنند و حق اظهار نظر ندارند. و در نتیجه فرزندان مهارتهای اجتماعی ضعیف دارند و گوشه گیر هستند و فاقد استقلال.
“والدین بی توقع و پذیرنده”
هر یک از اعضا خانواده میتوانند هر کاری که دوست دارند انجام دهند.هرج ومرج و بی نظمی حاکم بر روابط اعضا خانواده است و هیچکدام احساس مسئولیت ندارند.و در نتیجه فرزندان دارای پیشرفت اندکی هستند و سرکش و سلطه جو هستند.
“والدین بیتوقع و ناپذیرنده”
در این خانواده هر کدام از اعضا به فکر خودش میباشد.و اگر مشکلی برای شخصی پیش آید حمایت و پذیرش وجود ندارد.قواعد و قوانینی در خانه مشخص نشده است.در نتیجه فرزندان اعتماد بنفس پایین دارند و احساس طرد و دوست نداشته شدن میکنند و دائما در جستجوی محبت هستند و اصول اخلاقی را نمیشناسند.
“والدین متوقع و پذیرنده”
در خانواده بین اعضا همکاری هست و هرکسی مسئولیتی دارد.نسبت به یکدیگر احترام میگذارند و عقاید و نظرات خود را آزادانه بیان میکنند. و به موقع از محبت بهرهمند میشوند.در نتیجه فرزندان بسیار متکی به خود وسرحال هستند,پیشرفت مدار هستند و بسیار خوب با فشار مقابله میکنند.
نیاز به تعلق در بچه برآورده شود. احساس امنیت،احساس محبت و اگر نیازش برآورده نشود ؛باور می کند هیچ کس دوستش ندارد و به کسی تعلق ندارد.و در آینده در روابط شغلی و بین فردی و رابطه با همسر به مشکل بر میخورد و هر لحظه ممکن است بقیه رو رها کند یا احساس کند که دیگران قرار است او را رها کنند.
استقلال فرزند باید تایید شود باید هویت جداگانه داشته باشد و اعتماد به نفسش بالا رود.اگر این احساس تامین نشود؛درآینده از عهده کارهایش بر نمی آید،نمی تواند به تنهایی تصمیم بگیرد، در انتخابهایش به مشکل بر می خورد و وابسته به دیگران هستند.
اگر به فرزند اجازه ندهید که حرف دلش را بزند و نیاز هایش را اعلام کند و حق اظهار نظر به او ندهید؛ این باور در ذهنش شکل که باید مطیع دیگران باشد.و همیشه احساساتش را پنهان می ند و در خودش می ریزد و دنبال تایید شدن توسط دیگران می باشد.
فرزندان باید احترام به حقوق دیگران را یاد بگیرند و بدانند که تعامل با دیگران محدودیت های زیادی داره و باید گاهی از خواسته خود بگذرند. و برای رسیدن به هدفهای بلند مدت باید از نیازها و هدفهای کوتاه مدت تر بگذرند. اگر یاد نگیرند ؛همیشه فکر میکنند که از دیگران بالاتر هستند و باور دارند که دیگران باید همه خواسته های آنها را فراهم کنند،و نمیتوانند با بچههای دیگه تعامل برقرار کنند.
1_تحسین کردن: یعنی رفتار کودک را مورد توجه قراردهید و به کارهای او باز خورد مثبت بدهید. تحسین یک انگیزش درونی است برای افزایش رفتار مثبت.
2_پاداش دادن: با پاداش دادن کودک نسبت به کاری که کرده احساس خوبی پیدا کرده و در نتیجه میل به تکرار کردن آن رفتار در او بیشتر می شود.
3_ جدول رفتاری: برای گرفتن و دادن بازخورد از جدول استفاده کنید.راه خوبی برای نشان دادن ساده رفتارهای کودکتان است.
4_ وقت ویژه: زمانهای کوتاه و مکرر در طی روز به فرزند اختصاص داده می شود.
5_روش های پیامد منطقی «عواقب کار»:عواقب، پیامد نتیجه انتخاب است. پیامدها نشانه احترام به خود فرزندتان هستند.
6_نادیده گرفتن: هنر نادیده گرفتن رفتارهایی است که؛ دوستشان ندارید و تعریف کردن از آنهایی است که دوستشان دارید.
7_روش محروم کردن موقتی:وقتی کودک حس کند چیز با ارزشی را از دست می دهد. بیشتر منظور قطع تعاملات اجتماعی فرد برای مدت زمان معین است.
8_روش جریمه کردن: جریمه یعنی؛ برداشتن مقدار مشخصی از یک تقویت کننده،مشروط به وقوع رفتار مشکل آفرین.
9_قرار داد رفتاری: در قرار داد رفتاری هر دو طرف متعهد میشوند تا برای رسیدن به رفتار هدف کارهایی را انجام دهند و پیامد انجام ندادن نیز مشخص می شود.
10_الگو گیری: در این روش برای انتقال ارزش ها و رفتار های مطلوب فرزند را در معرض الگو های مناسب رفتاری قرار میدهیم.این الگو میتوانند زنده یا غیر زنده باشند مثل؛کتاب،داستان و فیلم.
11_ نشست خانوادگی: در ماه 1 یا 2 بار اعضای خانواده دور هم مینشینند و تصمیماتی گرفته میشود و برخی قوانین را تصویب میکنند.
12_ محدودیت جسمانی«هدایت دستی»: برای کنترل اعمال ناهنجار و پرخاشگرانه، استفاده میکنیم.نگه داشتن دست افراد تا زمانی که آرام شده است.
گردآورنده:خانم فتحیه خراسانی
اگر این مقاله برایتان مفید بوده,میتوانید دورهی کامل و آموزشی مرتبط با این موضوع را نیز در سایت ما مشاهده کنید.
در این دوره,مطالب به صورت عمیقتر,کاربردی,کامل و مرحله به مرحله آموزش داده شده است.
برای مشاهده دوره اینجا کلیک کنید.